Stevige romige pasta met oude kaas en een ‘touch of’ Glen Talloch

Pasta en whisky? Italiaans en Schots? Gaat dat samen? Ja hoor, het zijn allebei – af en toe – wat opvliegende karakters. Die kunnen heel goed door één deur – zeker als het een ovendeur is. Een zachte blended malt Glen Talloch (inderdaad, onze 8 jaar oude!) is een goede match met oude kaas. De zachte moutige smaak van de whisky combineert uitermate goed met scherpe pittige kaas. Denk aan een stevige pasta met goed gebruik van oude kaas, een kaasfondue, of een heerlijke Franse uiensoep inclusief stokbrood met gesmolten oude kaas (een scheutje Glen Talloch in die soep doet wonderen!) Maar: voor vandaag kiezen we voor een stevige pasta-ovenschotel, lekker na een lange zondagse strandwandeling!

Bereiden

  • Kook de pasta in ruim water met zout iets harder dan beetgaar. Giet af, spoel onder koud water en laat goed uitlekken.
  • Verwarm de Glen Talloch met de kookroom, knoflook, laurier en tijm tot de Glen Talloch kookt. Zet de warmtebron laag en laat circa 10 minuten trekken. Verwarm intussen de oven voor op 200º
  • Neem de knoflook en kruiden uit de room en voeg alle kazen al roerend toe. Laat de kaas smelten, maar niet koken. Breng de saus op smaak met peper en nootmuskaat.
  • Bestrooi de ovenschaal met paneermeel. Meng de kaassaus door de pasta en schep de pasta in de ovenschaal. Bak de pasta hoog in de oven in circa 20 minuten goudbruin. Tip: breid de ovenpasta voor een iets gezondere versie ook eens uit met groenten, zoals spinazie, broccoli of tomaatjes.

Natuurlijk neemt u er een lekker glaasje 8 jaar oude bij, als aperitief of digestief!

Ith do shàth!”

ingrediënten

  • 400 gram penne of
  • 400 gram fusilli
  • 100 milliliter Glen Talloch blended malt whisky 8 years old.
  • 75 milliliter kookroom
  • 1 teentje knoflook (geplet)
  • 1 laurierblaadje
  • 1 takje tijm
  • 100 gram gorgonzola (in kleine stukjes)
  • 100 gram oude kaas (geraspt)
  • 100 gram mascarpone
  • nootmuskaat
  • 2 eetlepels paneermeel

Delen is fijn:

Share on facebook
Facebook
Share on twitter
Twitter
Share on whatsapp
WhatsApp
Share on email
Email

Glen Talloch en chocolade? Daar kun je ons ’s nachts voor wakker maken! En vooral: voor Glen Talloch met chocoladetruffels. Om je vingers bij af te likken. Maar: dan moet u ze wel zélf maken, anders mag u ons ’s nachts niet bellen – afgesproken? We helpen jullie even op weg met onderstaand recept.

Pasta en whisky? Italiaans en Schots? Gaat dat samen? Ja hoor, het zijn allebei – af en toe – wat opvliegende karakters. Die kunnen heel goed door één deur – zeker als het een ovendeur is. Een zachte blended malt Glen Talloch (inderdaad, onze 8 jaar oude!) is een goede match met oude kaas. De zachte moutige smaak van de whisky combineert uitermate goed met scherpe pittige kaas. Denk aan een stevige pasta met goed gebruik van oude kaas, een kaasfondue, of een heerlijke Franse uiensoep inclusief stokbrood met gesmolten oude kaas (een scheutje Glen Talloch in die soep doet wonderen!) Maar: voor vandaag kiezen we voor een stevige pasta-ovenschotel, lekker na een lange zondagse strandwandeling!

Denk je bij whisky vaak als eerste aan zalm of een mooie rundersteak, we beginnen verrassend genoeg met een onverwacht lekker vegetarisch gerecht. En dan ook nog met een ‘vergeten groente’: pastinaak! In dit rode kool-recept voeg je 1 of 2 eetlepels Glen Talloch toe tijdens het smoren van de kool. De cranberries – ook lekker! -nemen een gedeelte van de smaak op. Wil je nu wel de smaak maar niet de sterke alcohol dan laat je het simpelweg wat langer verdampen. En neem je gewoon een lekker glaasje Glen Talloch als aperitief of digestief. Of tijdens het koken, natuurlijk.

Ga je naar een écht goede slager, dan kan die je nog een hoop vertellen over verschillende varkensrassen en hun specifieke smaak. Ons advies: kies voor Nederlands, en dan bij voorkeur scharrelvlees. Het is veel lekkerder en ook nog eens diervriendelijker. Ook is het relatief neutraal van smaak, en hierdoor leent het zich goed voor marinades met een sterke smaak. Het Nederlandse ‘Livar-varken’ bijvoorbeeld loopt lekker buiten en krijgt verschillende granen te eten. Deze ribs ga je natuurlijk niet volsmeren met barbecuesaus. Een lichte marinade is genoeg om de eigen smaak van de ribs naar boven te laten komen. Neem in elk geval spareribs van de buikzijde. Deze zijn een stuk groter en het vlees is een stuk steviger van structuur, maar tegelijkertijd veel smaakvoller. De bereidingstijd is langer, maar de moeite van het wachten meer dan waard. Heb je eenmaal je beste vlees, dan moet je dat nog voorbereiden. Spoel om te beginnen de spareribs af onder de kraan om alle losse deeltjes, botsplinters en gruis te verwijderen. Dep de spareribs droog met keukenpapier. Snij met een scherp mes al het overtollige vet en kleine loshangende stukjes vlees weg, dit verbrand alleen maar en dat is zonde voor de totale smaak. Het lastigste klusje is het vlies te verwijderen, maar het is wel belangrijk voor het resultaat. Het gaat het beste door de botte kant van een gewoon mes tussen het vlies en het eerste bot aan de dikke zijde van de sparerib te wurmen. Heb je dit eenmaal voor elkaar, trek het vlies dan van de botten in de richting van het smalle deel. Heb je vette vingers neem dan een stuk keukenpapier om het vlies mee vast te grijpen. Dat help zeker. Kijk de sparerib nog eenmaal na op losse stukjes en spoel hem desnoods nog een keer af en dep hem dan droog. Je wil graag je spareribs lekker mals? Dan wordt er natuurlijk niet voor-gekookt. Laat het allemaal maar lekker gebeuren boven het vuur, in het echie. En vergeet het belangrijkste niet: de touch van Glen Talloch!

We sluiten (voorlopig) natuurlijk even af met een dessert. Een heel traditioneel dessert ook! Als de Schotten iets te vieren hebben, komt er negen van de tien keer Cranachan op tafel als toetje. En geloof ons: Schotten vinden best vaak dat ze iets te vieren hebben. Cranachan is gemaat van de vier dingen waar Schotland bekend om staat: whisky, haver, heidehoning en frambozen. Officieel worden de room met Glen Talloch, de krokante havervlokken en het fruit dan op tafel geplaatst zodat je zelf je dessert kan opbouwen. Er zijn natuurlijk nog veel meer variaties mogelijk, maar wij houden het recept hier even zo klassiek mogelijk. Wedden dat ook jullie gaan vinden dat er elke dag wel reden is tot een feestje?